Eerder deze week postte ik op facebook dat ik die dag heel gelukkig was, en dit zomaar zonder reden. Nu ben ik dat wel meer (eigenlijk bijna altijd), maar ik post het niet altijd op facebook. Dat heeft
enerzijds te maken met het feit dat ik ook nog wel eens andere statussen wil posten, en anderzijds dat het voor mij eigenlijk al "normaal" is . Voor anderen lijkt
het echter moeilijk te vatten dat je echt zomaar zonder reden gelukkig kan
zijn.
Ik kan me – vanuit mijn eigen leefwereld – moeilijk
voorstellen dat mensen altijd een reden moeten hebben om gelukkig te zijn. Want
als je een specifieke reden nodig hebt om gelukkig te zijn, dan betekent dit
dat je het buiten jezelf zoekt. In mijn leefwereld komt geluk, en het
geluksgevoel dat hier mee gepaard gaat, telkens weer vanuit mezelf.
Ik blijf ervan overtuigd – omdat ik het bij mezelf ook zo
heb zien evolueren – dat als je jezelf aanvaardt en goedkeurt zoals jij echt
bent, je altijd gelukkig bent. Ook ik ben hier een lange weg in gegaan, en heb dit geleerd dankzij deze fantastische dame, Louise L. Hay.
Van zodra jij van jezelf houdt zoals jij
echt bent, ga je dit uitstralen naar buiten toe. Dit heeft onder andere de volgende positieve gevolgen:
- Je zal je niet meer druk maken over wat anderen van je denken.
- Je zal anderen niet meer de “schuld” geven als je je niet goed in je vel voelt.
- Je zal de verantwoordelijkheid van je leven bij jezelf houden.
- Je durft je emoties te tonen en te uiten omdat je weet hoe dit op een gezonde manier kan.
- Je kan elke dag op facebook posten dat jij echt gelukkig bent :-)
- …
Wil jij ook zomaar, zonder externe reden, gelukkig zijn
omdat alles in je leven als een puzzel in elkaar klikt? Durf jij deze stap zetten,
want de volledige verantwoordelijkheid voor je eigen leven nemen is niet altijd
even fijn? Ben je er sterk genoeg voor of ben je in ieder geval bereid eraan te werken en sterk genoeg te worden?
