donderdag 14 november 2013

Spiegeltje spiegeltje aan de wand…



“Wat zou het leven toch  makkelijk zijn als iedereen gewoon een beetje zou meewerken” hoorde ik de man aan de kassa zuchten. Dit werd met veel enthousiasme bevestigd door de kassierster en enkele anderen. Ik wilde heel graag opmerken “Goh, toch is het wel mooi als anderen tegenwerken, want uiteindelijk houden ze ons alleen maar een spiegel voor over onze relatie met onszelf”, maar had geen zin in de vragende blikken die me zouden worden toegeworpen. En daar kreeg ik zowaar zelf de mooiste spiegel van die dag voorgehouden!

Ik besloot de rest van de dag een beetje aan zelfonderzoek te doen, want waarom “durfde” ik mijn opmerking niet gewoon luidop uitspreken. Tegen mensen die mijn workshops/cursussen/webinars volgen heb ik er helemaal geen problemen mee om dergelijke uitspraken te doen en er een mooie uitleg voor te geven, dan ben ik helemaal op en top coach Lies, maar tegen mensen die me niet kennen… Nee daar heb ik dan geen zin in, terwijl het me vast boeiende gesprekken zou opleveren en misschien ook wel nieuwe geïnteresseerden in Licht coaching.

Na een lang gesprek met mijn ego werd me bevestigd dat ook ik heus niet altijd superwoman en topcoach hoef te zijn, dat ook ik me af en toe best wel eens mag wentelen in onzekerheid. We zijn allemaal mensen, niet waar? En ieder van ons heeft nu eenmaal onzekerheden die ik er ook gewoon mogen zijn, en die ons eigenlijk gewoon de kans geven om nog meer te groeien.

Mijn angst om als coach door mensen die me niet kennen niet gehoord/geloofd te worden, komt voort uit een oude overtuiging “Je moet veel gestudeerd hebben, mooie diploma’s aan de muur hebben hangen en vooral van ’s morgens tot ’s avonds hard werken als je het wil maken als zelfstandige (coach)”.

Ik vervang deze graag door een nieuwe overtuiging “Dankzij mijn passie, mijn enthousiasme en mijn kennis raak ik vrouwen die mij nodig hebben in hun hart, en kiezen ze mij om hen te begeleiden naar een leven vol zelfvertrouwen, liefde, zelfrespect, zelfkennis en licht in het donker. “

Wat is de onzekerheid die bij jou soms de kop opsteekt? En de allerbelangrijkste vraag daarbij… wat zegt deze over jou en waar kan jij nog aan werken?

Veel plezier bij jouw innerlijke zoektocht!

woensdag 9 oktober 2013

Overprikkeld door Nederlanders en zo...

Hoi iedereen!

Goh wat is het lang geleden dat ik nog geblogd had. Ik zou nu met een heleboel excuses kunnen aankomen, maar daar ga ik je niet meer vervelen. Ik heb er gewoon geen tijd voor gemaakt... Mijn eigen verantwoordelijkheid dus, en helemaal alleen de mijne.

Het is vandaag eigenlijk ook niet de ideale dag om te bloggen daar mijn humeur nog steeds niet is wat het zou mogen zijn. Nochtans is er niet echt een reden om slechtgezind te zijn...

*de zon schijnt
*ik heb dit weekend een superleuk tweedaags seminarie gevolgd
*gisterenavond gaf ik een lezing aan geboeide dames
*mijn huisje is warm
*ik heb lekker ontbeten
*ik heb zalig diep geslapen

Nu heb ik me dit weekend wel begeven in het gezelschap van een 1800 Nederlanders en denk ik dat ik daar wat naweeën van heb. Het ligt niet zozeer aan de Nederlanders zelf, maar wel aan het feit dat het 2 lange dagen waren waarin er 300% van je energie en aandacht gevraagd werd. En eerlijk gezegd is 2 dagen dan net iets te lang voor mij. Te veel prikkels om het in moderne bewoordingen te zeggen... en daar draag ik dus nu de gevolgen van. Moe, prikkelbaar, krop in de keel en blij dat ik alleen met mezelf ben. De mensen rondom mij zullen het geweten hebben! Bij deze dus de geruststelling... het ligt niet aan jullie, het ligt aan mij :-)

Mijn mails zullen dus iets korter zijn, telefoontjes blijven onbeantwoord, ik haal net iets liever mijn gelijk, het bos kan de boom in en ik strooi net iets minder liefde in het rond. De lezing van gisterenavond gaf mij alvast een deel energie terug, en ook vanavond staat er een cursus op het programma, vandaag werken we rond het innerlijke kind, dus dat is altijd een leuke en zal voor een energieboost zorgen.

Zo dadelijk stap ik buiten en ga ik voor een beetje retail-therapy. Vanavond op tijd mijn bed in en ik kies bewust voor comfort food vandaag! (Eigenlijk al gisteren en vandaag, maar het mag nu gewoon lekker van mezelf!). Kiezen voor mezelf dus, en dan ben ik weer snel helemaal op en top.

Vanaf morgen dus terug andere resultaten, want dan is mijn hoofd weer helemaal klaar voor nieuwe prikkels, al doseer ik ze dan wel lekker zelf en zeg ik op tijd stop!!! Ik wens jou hetzelfde toe, dat je ook op tijd stop kan zeggen tegen eender wat jou overprikkelt.

Tot snel (ik wacht geen 3 maanden hoor dit keer) en ik hoor graag jouw reactie!

Fonkelende groeten!
Lies

ps: Vergeet deze vrijdag de chat met Flair niet... het belooft boeiend te worden! We hebben het over de lessen die je hebt geleerd in de liefde! Aarzel niet en deel je wijsheid met de anderen.


zaterdag 13 juli 2013

Je leven is vandaag!!!




De meeste mensen plannen graag alles op voorhand en stippelen hun leven voor zich uit. Genieten van vandaag is voor hen moeilijk. Ik ben zelf ook zo geweest. Alles moest tot in de puntjes geregeld en gepland zijn, want zo hoort dat toch… 

Enkele jaren geleden – toen ik in mijn 30ers crisis zat – besefte ik dat dit voor mij niet werkte. Uiteraard plan ik nog steeds dingen zoals afspraken met dierbare vrienden en vriendinnen, weerzien en feestjes met mijn liefdevolle familie, maar ik geniet ook met overvolle teugen van wat het leven mij elke dag weer schenkt.

Is het leven voor mij elke dag mild? Nee hoor, en dat geef ik graag toe. Soms lijkt het voor de buitenwereld dat mijn leven altijd op rolletjes loopt. Ik doorprik dat fantasiebeeld heel graag zelf voor jullie. Ook ik heb rotdagen waarin ik de wereld vervloek en in mijn zetel duik en een bleitfilm opzet. Maar ik heb geleerd om ook voor deze mindere dagen dankbaar te zijn. 

Waarom?


  • Omdat deze rotdagen mij het contrast tonen met hoe mijn leven normaal op rolletjes loopt. Dankzij die rotdagen zie ik op de goede dagen – en ja, ik geef toe, dat zijn de meeste van mijn dagen – hoe fantastisch mijn leven wel niet is. 
  • Omdat mijn leven, hoe uitdagend het soms ook kan zijn, altijd weer op zijn pootjes terecht komt en de oplossingen voor uitdagingen uiteindelijk beter blijken te zijn dat wat er voordien leek te komen.
  • Omdat ik daardoor nog intenser geniet van alles wat het leven mij te bieden heeft, elke dag weer.


Het vergt oefening, elke dag weer, om te genieten van de momenten die zich aandienen. Het vergt inspanning om het leven, ook als het moeilijk is, toch met een bril van dankbaarheid te bekijken. Maar het is zo ontzettend de moeite waard… elke seconde, en elke minuut.

Ik kan het jullie alleen maar aanraden om te genieten van alles wat je overkomt, en van die bril van dankbaarheid elke dag opnieuw – hoe moeilijk of uitdagend de dag misschien ook lijkt – weer op te zetten.

Wees dankbaar voor vandaag… leef vandaag en geniet van het nu… Het is alles waar je zeker van kan zijn. Het is alles wat nu belangrijk is!

Ik wens jullie veel liefde en dankbaarheid toe voor elk moment in jullie leven! Geniet met een grote G, en ga voor spontaniteit met een grote S!

woensdag 22 mei 2013

Miss Ego-bitch



Ik hou van mijn ego, omdat het mij contrasten toont en me herinnert aan het feit dat ik mag blijven groeien. Eerlijk gezegd hou ik niet altijd van mijn ego, maar vandaag ben ik oprecht dankbaar dat het me de afgelopen week zoveel inzichten gegeven heeft! 

Mijn lieve ego is het afgelopen week enorm groot geweest. Eigenlijk was het niet alleen groot, maar ook ronduit gemeen... Een echte bitch! Mijn ego heeft me namelijk aan het twijfelen  gebracht over nieuwe dingen die mijn leven insijpelden , en het heeft er voor gezorgd dat er angsten mijn hart en hoofd binnenslopen. Wat je uitstraalt, krijg je natuurlijk ook terug! De anderen rondom je zijn een spiegel. En ik heb de afgelopen week toch wel een aantal spiegels voorgehouden gekregen.

Door heel veel na te denken, en niet genoeg te voelen is mijn angst met mij op de loop gegaan. Als ik angst uitstraal, dan krijg ik die van zij die mij omringen onmiddellijk terug. Allemaal goed en wel die constante feedback van anderen, maar het is toch ook wel heel erg confronterend.

Het stemmetje in mijn hoofd was deze week opstandig, en dat stemmetje bleef niet in mijn hoofd zitten, maar kwam ook heel erg vlot naar buiten in woorden, in stemmingen en in gezichtsuitdrukkingen. Mijn ego voelde zich erg oppermachtig, en wilde dat dan ook maar eens even laten zien… Mijn ego bezorgde me de volgende angsten…


  • Angst om ergens opnieuw in te duiken, ondanks het feit dat je weet dat je hart openzetten je al erg veel pijn en miserie bezorgd heeft
  • Angst om me kwetsbaar op te stellen
  • Angst om me opnieuw open te stellen
  • Angst om niet goed genoeg te zijn voor een ander
  • Angst om iemand nieuw toe te laten in mijn leven


Maar door het gisteren en vandaag heel stil te maken in mezelf besefte ik het volgende


  • Ik ben wie ik ben, en dat is helemaal perfect zoals het is
  • Ik vertrouw er op dat alles goed komt op het juiste moment
  • Ik weet dat ik alleen het allerbeste verdien, en wat dat is komt vanzelf op mijn pad
  • Ik volg mijn hart, en dat wijst me de weg
  • Ik voel en daardoor weet ik dat ik goed bezig ben
  • Ik mag me kwetsbaar opstellen en tonen wie ik echt ben


Dus Miss Ego-bitch… bedankt voor deze wake up - call… dat ook ik elke dag opnieuw weer groei en dat ik door het heel stil te maken in mijzelf nieuwe stappen (of stapjes) zet op mijn pad! Ik stel voor dat je weer even je mond houdt nu, en dat je me de tijd geeft om deze groei te manifesteren!

En jij daar, die mijn blog leest… wees niet boos op je ego… maar wees dankbaar voor de lessen die het je leert (ook al is dat echt niet altijd even makkelijk!)

donderdag 9 mei 2013

Ballast overboord!

Ik beloofde jullie vorige week eigenlijk 2 blogs, maar mea culpa het is er niet van gekomen. Geloof me vrij, ik heb niet elke avond op een terrasje gezeten om te genieten van de zalige eerste zon! Het is gewoon gezellig druk momenteel. De laatste weken (eigenlijk maanden) vallen er steeds meer puzzelstukjes in mijn leven mooi in elkaar.

Als je iets loslaat, dan komen er heel erg veel mooie dingen in de plaats. Ik liet vorig jaar in september - na een hele hoop weerstand en geworstel met mijn ego - mijn relatie los, en begon opnieuw. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat het door het zetten van die stap is, dat er nu zoveel mooie dingen op mijn pad komen. 

Vasthouden aan iets waarvan je weet dat je het eigenlijk al een tijd geleden had moeten loslaten, vraagt heel veel energie en zet onbewust alles wat je wil doen/bereiken on hold. Zo werkt het universum nu eenmaal... Eerst loslaten, en dan vallen er andere, grotere en mooiere dingen in je schoot. Zomaar omdat je dat verdient. Alleen goede dingen liggen voor je. Daar geloof ik rotsvast in!

Nu vragen jullie je misschien wel af wat er dan allemaal voor mooie dingen op mijn pad gekomen zijn...


  • Ik leerde een aantal hele fijne nieuwe mensen kennen, omdat ik er opnieuw voor opensta. Ik heb mijn coconnetje opengebroken. Vorig jaar mocht niemand immers merken dat het toch niet zo goed ging in mijn relatie.
  • Ik groeide zelf en werd sterker waardoor ik meer mensen aantrek voor onder andere mijn cursussen.
  • Mijn enthousiasme ging met me aan de loop en ik bedacht de geluksscan.
  • Facebook bracht me een partnership met B-loved.
  • Eindelijk heb ik tijd om actief mijn schouders mee onder het Coachplan te zetten!
  • Ik durf nog meer dan vroeger uitkomen voor wie ik ben, en wat ik doe. 
  • Vriendschappen bloeien nog meer open, onder andere omdat ik me kwetsbaarder opstel. Dat deed ik heel bewust vorig jaar niet, dom dom dom ;-)
  • Deze zomer volg ik in Engeland de vervolg-opleiding om ook Heal your life coach te worden. Dit wilde ik vorig jaar ook al, maar toen zette ik niet door.
  • Ik maak meer tijd voor mijn familie, en dan vooral voor mijn schitterende ouders.
  • Mijn warme appartement in de Kempen brengt me rust en inspiratie.


Er zullen ongetwijfeld nog vele dingen zijn die ik nu vergeet, maar dankzij het loslaten van de overtollige ballast koos ik ervoor om mijn geluk te laten bloeien, en het elke dag te voeden zodat het kan gaan woekeren en ik het nog meer kan gaan delen met anderen.

Ook met jou wil ik mijn geluk delen! Zoals ik al vermeldde, ontwikkelde ik in al mijn enthousiasme een geluks-scan. Alle gescanden zijn erg blij met de resultaten, ook al zijn deze soms erg confronterend. Ik deel er 10 uit aan halve prijs (60,5 euro ipv 121 euro)!

Laat me weten wat jij het afgelopen jaar losliet en wat je ervoor in de plaats kreeg, en misschien krijg jij wel een geluksscan aan halve prijs. Deze geluksscans worden ingepland in de grote vakantie, en - sorry heren - daar ik exclusief voor en met vrouwen werk, is deze "wedstrijd" enkel toegankelijk voor vrouwen. De scan is ook persoonlijk, dus je kan deze niet doorgeven aan anderen. Kijk gerust eens op de website http://www.licht-coaching.be om te kijken wat jij ontvangt als je een geluks-scan laat doen!

Dus stuur me een email op info@licht-coaching.be (tot maandag 20 mei middernacht) en laat me weten wat jij het afgelopen jaar losliet en wat je ervoor in de plaats kreeg! Ik ben benieuwd...

Tot snel lieverds!


maandag 29 april 2013

HELP!!!



Maak je geen zorgen, het is geen persoonlijke noodkreet die ik uit! Wel een kreet die ik de afgelopen weken vaak gevoeld (en soms ook gehoord) heb in gesprekken met mensen (zowel dames als heren!).

Jammer genoeg lijkt/blijkt het voor velen onder ons heel moeilijk om de woorden “kan je mij helpen, want ik kan het niet alleen” over de lippen te krijgen. Ik heb hier alle begrip voor, want zelf kan ik deze woorden ook nog maar sinds enkele jaren makkelijker over mijn lippen krijgen. Ja, merk gerust de nuance op, gemakkelijkER… want het lukt mij ook nog niet altijd. 

Gelukkig heeft ieder van ons lessen te leren in dit leven, en dit is ook voor mij een belangrijke les. Loslaten dat je alles alleen en zelf wil doen. Ik moet toegeven dat door de vraag vaker te durven stellen, mijn leven er wel heel wat eenvoudig op geworden is. 

Bovendien nodig je door jezelf kwetsbaar op te stellen ook anderen uit om zich kwetsbaar op te stellen. Dat is immers de basis van hulp vragen… je stelt jezelf kwetsbaar op naar de buitenwereld toe, want je geeft toe dat je iets niet alleen kan. 

Veel mensen die ik tegenkom, hebben vanuit hun opvoeding mee gekregen:
 

  • dat ze sterk moeten zijn naar de buitenwereld toe, anders maken mensen misbruik van je zwakte
  • dat ze hun emoties niet mogen laten zien, hou dat maar mooi binnenskamers
  • dat ze het alleen moeten kunnen, want als het erop aan komt is er niemand die je kan helpen en moet je het alleen doen
  • dat ze altijd een masker moeten dragen, want dat is veiliger
  • dat ze altijd vrolijk moeten zijn, dan ben je geliefd
  • dat ze meer dan hun best moeten doen, want het is nooit goed genoeg
  • ...

Dat en meer hoor ik waaien in mijn omgeving. Bovenstaande opmerkingen zijn overtuigingen die in een hoofd geplant worden en daar niet meer uit gefilterd worden, zeker niet als je deze boodschap gedurende 10tallen jaren te horen krijgt.

Durf je kwetsbaar opstellen, en geniet ervan! Kijk wat er verandert in jouw leven door dit te doen! Je zal aangenaam verrast zijn door de reacties van je dierbaren, geloof me vrij!

Je kan iemand anders niet veranderen, maar je kan door zelf te veranderen wel veranderingen in anderen in beweging zetten!  

"Be the change  you want to see in the world", zei Gandhi... en hij had potverdorie groot gelijk!